بازارساز چیست؟

سازنده بازار شرکتی، مؤسسه معاملاتی یا فردی است که با ارائه مداوم قیمت‌های خرید و فروش یک دارایی، بازار را نقدپذیر نگه می‌دارد. آن‌ها هم‌زمان دو قیمت را اعلام می‌کنند: قیمت پیشنهادی خرید (bid) و قیمت پیشنهادی فروش (ask). اختلاف بین این دو قیمت، اسپرد خرید و فروش است.

بازارها به ندرت در یک لحظه، با همان حجم و با همان قیمت، خریدار و فروشنده‌ی ایده‌آل را فراهم می‌کنند. سازندگان بازار این خلأ را پر می‌کنند. آن‌ها اصطکاک را کاهش می‌دهند و خرید بیت‌کوین، فروش سهام و معامله یک صندوق قابل معامله در بورس، یا یک دارایی کریپتو را با دارایی کریپتوی دیگر مبادله کنید.

هیچ‌یک از این‌ها خیریه نیست. سازندگان بازار از اسپردها، مشوق‌های مبادله و مدیریت دقیق ریسک درآمد کسب می‌کنند و در مقابل ریسک موجودی را می‌پذیرند: خطری که دارایی‌ای که در اختیار دارند قبل از آنکه بتوانند آن را واگذار کنند، علیه آن‌ها حرکت کند.

این یک کسب‌وکار بسیار رقابتی است. شرکت سیتادل سکیوریتیزِ کن گریفین، بزرگ‌ترین بازارساز جهان، تخمین می‌زند که سیستم‌هایش پشت تقریباً یک‌چهارم از تمام معاملات سهام آمریکا قرار دارد، و گریفین کل اتیسم شرکت را به عنوان انگیزه‌ای برای «پیشی گرفتن از رقبا در فکر کردن، زیرکی و سخت‌کوشی» توصیف می‌کند. چند سنت به ازای هر معامله، ضرب در میلیاردها معامله، جنگی است که در میکروثانیه‌ها جریان دارد.

در حوزهٔ رمزارزها، سازندگان بازار به صرافی‌های متمرکز کمک می‌کنند تا کتاب‌های سفارش عمیق‌تر، اسپردهای تنگ‌تر و اجرای روان‌تری داشته باشند. در دیفای این مدل کاملاً تغییر شکل می‌دهد: نقدینگی از استخرهای سازنده بازار خودکار می‌آید، جایی که کاربران دارایی‌های خود را به جای یک شرکت حرفه‌ای که قیمت‌های پیشنهادی و درخواستی را اعلام می‌کند، در قراردادهای هوشمند سپرده می‌کنند.

نکات کلیدی

• بازارساز مشارکتی است که به‌طور مداوم قیمت‌های خرید و فروش یک دارایی را اعلام می‌کند و به سایر معامله‌گران کمک می‌کند تا با سهولت بیشتری وارد و از موقعیت‌های معاملاتی خارج شوند.
• سازندگان بازار با ثبت سفارش‌های خرید و فروش نقدینگی فراهم می‌کنند، اما این کار را برای کسب سود انجام می‌دهند، معمولاً از طریق اسپردها، مشوق‌های صرافی و معاملات با مدیریت ریسک.
• اسپرد قیمت پیشنهادی خرید و فروش، هزینهٔ اساسی فوری بودن است: اسپردهای تنگ‌تر معمولاً به معنای بازاری با نقدینگی بالاتر هستند، در حالی که اسپردهای پهن‌تر معاملات را گران‌تر می‌کنند.
• سازندگان بازار ریسک موجودی را می‌پذیرند زیرا ممکن است قبل از اینکه بتوانند موقعیت را جبران یا بفروشند، دارایی‌هایی را در اختیار داشته باشند که علیه آنها حرکت می‌کنند.
• در ارزهای دیجیتال، سازندگان بازار کمک می‌کنند. صرافی‌های متمرکز نگهداری از دفتر سفارشات عمیق‌تر، اسپردهای تنگ‌تر و اجرای روان‌تر در جفت‌های معاملاتی مانند BTC/USDT یا ETH/USDT.
• سازنده بازار با کارگزار، نهنگ یا ارائه‌دهنده نقدینگی دیفای یکسان نیست، هرچند همگی می‌توانند به روش‌های مختلف به نقدینگی بازار متصل باشند.
• دیفای با استفاده از سازندگان بازار خودکار، مدل را تغییر می‌دهد؛ در این مدل، به جای یک شرکت که قیمت‌های پیشنهادی خرید و فروش را اعلام می‌کند، کاربران نقدینگی را به استخرهای قرارداد هوشمند تأمین می‌کنند.
• سازندگان بازار مفید هستند اما برای معامله‌گران بدون ریسک نیستند: نقدینگی می‌تواند در شرایط فشار ناپدید شود، اسپردها می‌توانند به‌طور چشمگیری افزایش یابند و بازارهای کم‌عمق همچنان می‌توانند لغزش سنگینی ایجاد کنند.

معنی مارکت‌میکر: تعریف ساده

سازنده بازار مشارکتی است که به‌طور مداوم قیمت‌های خرید و فروش یک دارایی را اعلام می‌کند. می‌خواهید بفروشید؟ ممکن است از شما بخرد. می‌خواهید بخرید؟ ممکن است به شما بفروشد. معامله حتی زمانی که هیچ طرف مقابلی آشکار در آن سوی بازار نباشد، می‌تواند انجام شود.

وظیفه اصلی آن‌ها تأمین نقدینگی است. یک بازار نقدشونده دارای خریداران و فروشندگان متعدد، اسپردهای تنگ و عمق کافی برای انجام معاملات بدون تغییر زیاد قیمت است. یک بازار غیرنقدشونده دارای سفارش‌های کمتر، اسپردهای وسیع‌تر و لغزش قیمت بیشتر است.

سازندگان بازار در سهام، اوراق قرضه، اختیار معامله، بازار ارز، صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) و ارزهای دیجیتال فعالیت می‌کنند. سازوکارها بسته به بازار متفاوت است، اما عملکرد ثابت می‌ماند: ارائه قیمت‌ها، جذب جریان سفارش‌ها، مدیریت موجودی و به‌روزرسانی قیمت‌ها با تغییر شرایط.

نحوه عملکرد سازندگان بازار

سازندگان بازار به‌طور همزمان قیمت‌های خرید و فروش را ارائه می‌کنند. تصور کنید بیت‌کوین در حدود ۱۰۰٬۰۰۰ دلار معامله می‌شود. یک سازنده بازار ممکن است قیمت‌گذاری کند:

فروشنده پیشنهاد را می‌پذیرد؛ سازنده بازار می‌خرد. خریدار قیمت درخواستی را افزایش می‌دهد؛ سازنده بازار می‌فروشد. اگر هر دو اتفاق بیفتند، سازنده بازار اختلاف قیمت را به دست می‌آورد.

به نظر ساده می‌آید. اما این‌طور نیست، چون قیمت‌ها پیوسته نوسان دارند و سفارش‌ها به‌طور نامنظم وارد می‌شوند. اگر قبل از کاهش قیمت دارایی زیادی بخرید، در زیان موجودی می‌مانید. اگر درست قبل از افزایش قیمت بیش از حد بفروشید، سود بالقوه را از دست داده‌اید. اسپرد جبران ریسکی است که می‌پذیرید.

یک سازنده بازار خوب سریع واکنش نشان می‌دهد. پیشنهادی که دو ثانیه پیش منطقی بود، پس از یک سفارش بزرگ، یک رویداد خبری یا یک سلسله‌فروشی می‌تواند به معامله‌ای تنبیهی تبدیل شود، به همین دلیل سازندگی بازار به همان اندازه کسب‌وکار مدیریت ریسک است که خدمتی برای تأمین نقدینگی.

قیمت پیشنهادی و قیمت درخواستی

قیمت پیشنهادی خریدار بالاترین قیمتی است که یک خریدار در حال حاضر مایل به پرداخت آن است. قیمت درخواستی فروشنده پایین‌ترین قیمتی است که یک فروشنده در حال حاضر مایل به پذیرش آن است. وقتی یک سفارش فروش در بازار ثبت می‌کنید، قیمت پیشنهادی را می‌زنید؛ وقتی یک سفارش خرید در بازار ثبت می‌کنید، قیمت درخواستی را بالا می‌برید. در هر صورت، اسپرد هر بار که معامله می‌کنید در هزینه شما لحاظ می‌شود.

اسپرد پیشنهادی-درخواست

اسپرد تنگ به معنای نقدینگی و رقابت‌پذیری بازار است. اسپرد پهن به معنای معاملات گران‌تر، نقدینگی کمتر یا عدم‌قطعیت بیشتر است. آن را مانند سنجاق اصطکاک بازار در نظر بگیرید: اسپرد تنگ، جاده هموار؛ اسپرد پهن، کمربندتان را ببندید. تاریخ‌نگار مالی، پیتر برنشتاین، این نکته عمیق‌تر را خوب بیان کرده است: کل ساختار یک بازار بر این فرض استوار است که «طرف دیگر معامله همیشه وجود خواهد داشت» و به گفته او، بدون این فرض، حتی جسورانه‌ترین بازارساز نیز از ادامه کار در کسب‌وکار خودداری خواهد کرد.

ریسک موجودی

بزرگ‌ترین تهدید منفرد برای یک سازنده بازار، انباشت بیش از حد یک دارایی درست پیش از آنکه قیمت علیه آن حرکت کند، است. تمام صبح از فروشندگان بیت‌کوین می‌خرید و سقوط قیمت در ظهر آن موجودی را به زیانی تبدیل می‌کند که هیچ میزان درآمد اسپرد قادر به جبران آن نیست.

کتاب‌های سفارش و تطبیق سفارش

در بازارهای دفتر سفارش، سفارش‌های خرید و فروش بر اساس قیمت و زمان با هم مطابقت داده می‌شوند. سازندگان بازار با ارائه نرخ‌های پیشنهادی به پر کردن دفتر سفارش کمک می‌کنند و عمقی به آن می‌افزایند که باعث می‌شود بازار فعال به نظر برسد و مانند یک بازار واقعی عمل کند. در بخش «سازندگان بازار و دفتر سفارش» در ادامه بیشتر به این موضوع پرداخته شده است.

چرا سازندگان بازار اهمیت دارند

اگر سازندگان بازار را از یک بازار حذف کنید، بازار کندتر، گران‌تر و استفاده از آن دشوارتر می‌شود. خریداران و فروشندگان مجبور می‌شوند مستقیماً یکدیگر را پیدا کنند. برخی معاملات معلق می‌مانند. برخی دیگر با قیمت‌های نامساعدتری انجام می‌شوند. بازارهای کم‌عمق واقعاً دشوار برای معامله خواهند شد.

یک نکته وجود دارد و دقیقاً زمانی ظاهر می‌شود که معامله‌گران بیش از همه به نقدینگی نیاز دارند. در طول بی‌ثباتی شدید, سازندگان بازار ممکن است اسپردها را افزایش دهند، اندازهٔ قیمت‌گذاری‌ها را کاهش دهند یا کاملاً عقب‌نشینی کنند. ضرب‌المثل قدیمی وال‌استریت که توسط استراتژیست افسانه‌ای مورگان استنلی، بارتون بیگز، رواج یافت، این موضوع را به خوبی بیان می‌کند:

«نقدینگی بزدل است. با اولین نشانهٔ مشکل ناپدید می‌شود.» | بارتون بیگز، استراتژیست ارشد سابق جهانی مورگان استنلی

آن عقب‌نشینی جزئی از ساختار بازار است، نه نقص آن. «فلش کراش» آمریکا در ۶ مه ۲۰۱۰ این یک نمونهٔ کلاسیک است: در حالی که قیمت‌ها دچار نوسانات شدید شدند، سازندگان بازار خودکار دامنهٔ قیمت‌های پیشنهادی خود را گسترش دادند یا آن‌ها را حذف کردند، و تعداد انگشت‌شماری از معاملات برای مدت کوتاهی با قیمت‌های مضحک «استاب کوت» ثبت شدند (برخی سهام به یک سنت رسیدند، برخی دیگر تا ۱۰۰٬۰۰۰ دلار جهش کردند) پیش از آنکه بازار چند دقیقه بعد به حالت اولیه بازگردد. نقدینگی زمانی عمیق‌ترین است که ریسک قابل مدیریت باشد و با افزایش عدم قطعیت کاهش می‌یابد.

سازندگان بازار چگونه پول به دست می‌آورند

سازندگان بازار معمولاً اختلاف قیمت پیشنهادی خرید و فروش را کسب می‌کنند: خرید با قیمت ۹۹٫۹۵ دلار، فروش با قیمت ۱۰۰٫۰۵ دلار، ۱۰ سنت را نگه می‌دارند و این کار را روزانه هزاران بار تکرار می‌کنند. ریاضیات آن واضح به نظر می‌رسد. اما مدیریت ریسکی که برای انجام سودآور آن لازم است، اصلاً ساده نیست.

همین ردیف آخر است که خواب را از چشم سازندگان بازار می‌رباید، و در ۱ آگوست ۲۰۱۲، نزدیک بود یکی را بکشدیک استقرار نرم‌افزاری ناموفق باعث شد کد غیرفعال روی یک سرور واحد در شرکت نایت کپیتال، که در آن زمان بزرگ‌ترین سازنده بازار سهام خرده‌فروشی در ایالات متحده بود، اجرا شود. سیستم آن در حدود ۴۵ دقیقه، تقریباً چهار میلیون سفارش ناخواسته را در ۱۵۴ سهام ارسال کرد، میلیاردها دلار موقعیت ناخواسته انباشته کرد و زیانی نزدیک به ۴۴۰ میلیون دلار، بیش از سود سالانه شرکت، به بار آورد. سهام آن در عرض دو روز حدود ۷۵ درصد سقوط کرد و نایت ظرف چند ماه توسط یک رقیب خریداری شد. هیچ استراتژی اسپرد در برابر چنین حادثه‌ای در مقیاس انبار کالا دوام نمی‌آورد.

انتخاب معکوس شایسته بررسی جداگانه‌ای است. اگر معامله‌گران بارها و بارها قیمت‌های یک سازنده بازار را می‌زنند چون چیزی را می‌دانند که او نمی‌داند (انتشار خبر در شرف وقوع، سفارش بزرگ ورودی)، سازنده بازار بارها و بارها در سمت بازنده قرار می‌گیرد. تصور کنید در حال بازی پوکر با کسی هستید که می‌تواند کارت‌های شما را ببیند. اسپرد جبران احتمالی برای فراهم کردن نقدینگی و نگهداری موجودی است؛ اگر بازارسازی بدون ریسک بود، اسپردها به صفر نزدیک می‌شدند.

سازنده بازار در مقابل ارائه‌دهنده نقدینگی

سازنده بازار نوعی ارائه‌دهنده نقدینگی است، اما این دو اصطلاح قابل تعویض نیستند. ارائه‌دهنده نقدینگی هر کسی است که نقدینگی قابل معامله را فراهم می‌کند. سازنده بازار معمولاً این کار را با درج فعال قیمت‌های پیشنهادی خرید و فروش در دفتر سفارش انجام می‌دهد.

این تمایز در ارزهای دیجیتال بیشترین اهمیت را دارد. در یک صرافی متمرکز، یک سازنده بازار BTC/USDT قیمت‌های پیشنهادی خرید و فروش را در دفتر سفارش‌ها درج می‌کند. در یک صرافی غیرمتمرکزیک ارائه‌دهنده نقدینگی ETH و USDC را در یک استخر قرارداد هوشمند سپرده می‌کند و معامله‌گران در برابر آن استخر swap می‌کنند، در حالی که یک فرمول قیمت را جابجا می‌کند. هر دو از سازوکارهای کاملاً متفاوتی برای تأمین نقدینگی استفاده می‌کنند.

سازنده بازار در مقابل کارگزار

یک کارگزار و یک سازنده بازار کارهای متفاوتی انجام می‌دهند.

یک کارگزار معامله‌گران را به بازارها متصل می‌کند؛ یک سازنده بازار نقدینگی را درون بازار ایجاد می‌کند. وقتی در یک اپلیکیشن کارگزاری, کارگزار ممکن است سفارش شما را مستقیماً به یک بورس، یک بستر الکترونیکی یا یک سازنده بازار هدایت کند. این مسیریابی جایی است که این دو جهان به‌وضوح با هم برخورد می‌کنند: تحت پرداخت برای جریان سفارش، برخی از کارگزاران توسط سازندگان بازار برای ارسال سفارش‌های خرده‌فروشی به آنها پول دریافت می‌کنند.

این توافق به امکان‌پذیر شدن معاملات بدون کارمزد کمک کرد، اما در جریان تب و تاب گیم‌استاپ در سال ۲۰۲۱، مورد توجه شدید قرار گرفت، زمانی که معامله‌گران خرده‌فروشی زیر سؤال بردند که کارگزار «رایگان» آنها واقعاً در خدمت منافع چه کسی است. کارگزار نقطه دسترسی شماست؛ بازارساز یکی از منابع احتمالی اجرای معامله است.

سازنده بازار در مقابل مصرف‌کننده بازار

تریدرهای ارز دیجیتال در هر صرافی کارمزد «سازنده» و «گیرنده» را می‌بینند. این کارمزدها به بازارسازی مربوط می‌شوند اما چیزی کمی متفاوت را توصیف می‌کنند.

هر کاربری با ثبت یک سفارش محدود در دفتر سفارش‌ها به یک سازنده تبدیل می‌شود. یک سازنده حرفه‌ای بازار این کار را به‌طور مداوم و در مقیاس وسیع انجام می‌دهد، با سیستم‌هایی که برای مدیریت اسپردها، موجودی و ریسک به‌صورت بلادرنگ طراحی شده‌اند.

سازنده بازار تعیین‌شده چیست؟

سازنده بازار تعیین‌شده (DMM) سازنده‌ای است که در یک بورس برای اوراق بهادار خاص تعهدات رسمی دارد. DMMها بیشتر با ... مرتبط هستند. بورس اوراق بهادار نیویورک، که در آن به هر یک سهام خاصی محول می‌شود و مسئولیت‌های مستندشده‌ای برای کشف قیمت، کیفیت بازار و معاملات منظم، به‌ویژه در زمان‌های شروع و پایان معاملات و در شرایط عدم تعادل سفارش‌ها، بر عهده دارند.

تمام DMMها سازندگان بازار هستند. همه سازندگان بازار DMM نیستند.

توضیح سازندگان بازار رمزارز

سازندگان بازار رمزارزها نقدینگی را برای دارایی‌های دیجیتال فراهم می‌کنند: با ارائه قیمت‌های پیشنهادی و درخواستی برای بیت‌کوین (BTC)، اتریوم (ETH)، استیبل‌کوین‌ها، آلت‌کوین‌ها یا جفت‌های توکن جدید در یک یا چند صرافی. این کار بازتابی از بازارسازی سنتی است: ارائه قیمت‌های پیشنهادی و درخواستی، حفظ رقابت‌پذیری اسپردها، مدیریت موجودی و به‌روزرسانی قیمت‌ها با تغییر شرایط.

ارزهای دیجیتال پیچیدگی‌های خاص خود را دارند. بازارها به‌صورت شبانه‌روزی و بدون زنگ پایان معامله فعالیت می‌کنند. دارایی‌ها می‌توانند بسیار پرنوسان باشند. نقدینگی در ده‌ها صرافی پراکنده است. برخی توکن‌ها عملاً هیچ عمق دفتر سفارش ندارند. و دیفای یک مدل نقدینگی کاملاً متفاوت را بر فراز همه این‌ها قرار می‌دهد.

سازندگان بازار در صرافی‌های متمرکز ارز دیجیتال

صرافی‌های متمرکز بر پایه دفتر سفارش کار می‌کنند: خریداران در یک سو و فروشندگان در سوی دیگر.

یک سازنده بازار رمزارز پیشنهادهای خرید را زیر قیمت فعلی و پیشنهادهای فروش را بالای آن قرار می‌دهد و با انجام معاملات، آن‌ها را به‌روزرسانی می‌کند. اگر او بیش از حد BTC انباشته کند، ممکن است پیشنهادهای خرید را کاهش دهد، قیمت‌های فروش را افزایش دهد، در بازار دیگری پوشش ریسک انجام دهد یا در جای دیگری موقعیت خود را ببندد. برای جفت‌های بزرگ مانند BTC/USDT یا ETH/USDT، این امر اسپردها را تنگ و کتاب سفارش‌ها را عمیق نگه می‌دارد. برای توکن‌های کوچک‌تر، یک سازنده بازار می‌تواند نماینده بخش عمده نقدینگی قابل مشاهده باشد.

سازندگان بازار برای توکن‌های جدید

توکن‌های جدید با مشکل نقدینگی سردسته‌شدن مواجه هستند. ممکن است تقاضا وجود داشته باشد، اما بدون سفارش‌های کافی خرید و فروش در انتظار، اسپردها گسترده و لغزش قیمت بسیار سنگین است. سازندگان بازار می‌توانند با ارائه نرخ‌های نزدیک به قیمت بازار کمک کنند و توکن را واقعاً قابل معامله سازند.

این می‌تواند به‌خوبی کار کند و همچنین می‌تواند تار و مبهم شود. بازارسازی سالم نقدینگی را بهبود می‌بخشد و از معاملات منظم حمایت می‌کند. ترتیباتی که به سمت حجم مصنوعیانگیزه‌های مبهم یا مزایای دسترسی داخلی هیچ‌گاه به نفع یک معامله‌گر عادی نیستند. سؤال عملی برای هر توکن این است: آیا نقدینگی واقعی، شفاف و پایدار است؟

سازندگان بازار در مقابل استخرهای نقدینگی دیفای

دِفای مدل را مجدداً سیم‌کشی کردند. در بسیاری از صرافی‌های غیرمتمرکز، معامله‌گران اصلاً با دفتر سفارش سنتی تعامل ندارند. آنها در برابر یک سازنده بازار خودکار (AMM)یک قرارداد هوشمند که یک استخر از دو توکن را در خود جای داده و قیمت آن‌ها توسط یک فرمول ریاضی تعیین می‌شود، نه توسط انسانی که قیمت‌های پیشنهادی خرید و فروش را اعلام می‌کند. با واریز به این استخر، شما به یک ارائه‌دهنده نقدینگی تبدیل می‌شوید و بخشی از کارمزد معاملات را دریافت می‌کنید.

تأمین نقدینگی اکنون می‌تواند بدون واسطهٔ متمرکز شکل بگیرد، یک نوآوری ساختاری واقعی. این امر ریسک را از بین نمی‌برد. تأمین‌کنندگان نقدینگی همچنان با از دست دادن موقت، باگ‌های قرارداد هوشمند، خرابی‌های اورکل و رقابت از سوی بازیگران بسیار پیشرفته‌تر.

ریسک‌ها و جنجال‌ها در مارکت‌میکینگ ارزهای دیجیتال

یک سازنده بازار با یک نهنگ یکسان نیست. یک نهنگ دارندهٔ بزرگ است؛ بازارساز مشارکتی است که هر دو سمت قیمت را اعلام می‌کند و جریان سفارش‌ها را مدیریت می‌کند، نه شرکتی با ترازنامهٔ بزرگ که یک‌طرف بازار پارک شده باشد. با این حال، شرکت‌های بزرگ حرفه‌ای مزایای واقعی دارند: زیرساخت بهتر، سیستم‌های سریع‌تر، کارمزد کمتر، داده‌های عمیق‌تر و سرمایهٔ بیشتر. در بازارهای کم‌رمق رمزارزها، این شکاف می‌تواند میدان بازی را برای سرمایه‌گذاران خرد ناهموار کند. شفافیت و طراحی هوشمندانه بازار پاسخ‌های مناسب هستند.

سازندگان بازار و دفترهای سفارش

کتاب سفارش فهرستی زنده از سفارش‌های خرید و فروش است. سفارش‌های خرید در سمت پیشنهاد و سفارش‌های فروش در سمت درخواستی قرار می‌گیرند و بالاترین پیشنهاد و پایین‌ترین درخواستی، بالاترین نقطهٔ قابل مشاهدهٔ بازار را تشکیل می‌دهند.

اسپرد فاصله بین بهترین قیمت پیشنهادی خرید و بهترین قیمت پیشنهادی فروش است. عمق نشان می‌دهد در هر سطح چه مقدار سفارش موجود است. سازندگان بازار دفتر سفارش را پر می‌کنند؛ یک دفتر نقدینه‌دار، سفارش‌های زیادی را نزدیک قیمت فعلی انباشته می‌کند و امکان انجام معاملات با لغزش کمتر را فراهم می‌آورد. لغزش تفاوت بین قیمتی است که انتظار داشتید و قیمتی که دریافت کردید، معمولاً به این دلیل که سفارش شما بزرگ‌تر از نقدینگی موجود در بهترین سطح بود.

سازندگان بازار نمی‌توانند لغزش را از بین ببرند، اما با افزودن عمق می‌توانند آن را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهند.

مثال: خرید بیت‌کوین با و بدون مارکت‌میکر

دو بیت‌کوین بازارها، یک دارایی، تجربه کاملاً متفاوت. بازار A نقدین است: سازندگان بازار فعال، دفترهای سفارش عمیق، اسپردهای تنگ. بازار B نقدین نیست: سفارش‌های اندک، اسپردهای گسترده، عمق حداقلی.

در بازار A، BTC ممکن است نشان دهد:

در بازار ب:

همان بیت‌کوین. خریدار در بازار B قبل از هر نوسان قیمت، ۲۹۵ دلار اضافی هنگام ورود می‌پردازد، صرفاً به این دلیل که نقدینگی کم است. سازندگان بازار بیت‌کوین را کم‌ نوسان‌تر نمی‌کنند و پر شدن مناسب سفارش را تضمین نمی‌کنند. آن‌ها با افزودن نقدینگی در اطراف قیمت فعلی، معاملات را روان‌تر می‌کنند و این تفاوت زمانی واضح‌تر می‌شود که آن‌ها حضور نداشته باشند.

سازندگان بازار خوب هستند یا بد؟

سازندگان بازار شرکت‌کنندگانی هستند که عملکرد مفیدی دارند و انگیزه سودآوری دارند. چارچوب‌بندی قهرمان در برابر شرور در مواجهه با نحوه واقعی کارکرد بازارها دوام نمی‌آورد. آن‌ها وقتی نقدینگی واقعی فراهم می‌کنند، اسپردها را کاهش می‌دهند، عمق بازار را افزایش می‌دهند و اجرای معاملات را بهبود می‌بخشند، به بازارها کمک می‌کنند. آن‌ها زمانی نگرانی ایجاد می‌کنند که مشوق‌ها نامشخص باشند، نقدینگی غیرقابل‌اعتماد باشد یا تعداد اندکی از شرکت‌ها کنترل زیادی بر شرایط معاملاتی پیدا کنند.

سازندگان بازار نقدینگی فراهم می‌کنند چون این کار برایشان سودآور است و درک این انگیزه شما را به یک شرکت‌کننده تیزبین‌تر تبدیل می‌کند. بازاری بدون آن‌ها می‌تواند کند، پرهزینه و پراکنده باشد؛ بازاری که چند تأمین‌کننده نقدینگی قدرتمند بر آن تسلط دارند، دغدغه‌های متفاوتی را به وجود می‌آورد. طراحی سالم بازار نقش آن‌ها را شفاف و هم‌راستا با ارائه واقعی نقدینگی نگه می‌دارد.

فهرست بررسی اجرای دفاعی

سازندگان بازار حرفه‌ای صدها میلیون دلار صرف استعدادهای کمی و زیرساخت‌های عجیب‌وغریب می‌کنند تا کسری از یک سنت را به دست آورند. شما نمی‌توانید در بازی خودشان آن‌ها را شکست دهید. هدف این است که در محیطی که آن‌ها خلق می‌کنند حرکت کنید، نه اینکه از آن فرار کنید. چهار عادت دفاعی بیشتر کار را انجام می‌دهند:

1. از سفارش‌های بازار برای دارایی‌های کم‌رمق خودداری کنید: فشردن «خرید بازار» روی یک آلت‌کوین کم‌حجم یا یک سهام با بازار پیش از معامله نازک، عملاً دعوت می‌کند الگوریتم بازارسازی عقب‌نشینی کند و شما را با بدترین قیمت سفارش‌های موجود پر کند.
2. لنگر را به دفتر سفارش بزنید، نه به تیکر: قیمت سرخطی در یک اپلیکیشن نمودارسازی، شبح آخرین معاملهٔ تکمیل‌شده است. عمق زندهٔ دفتر سفارش را بررسی کنید تا مطمئن شوید نقدینگی کافی برای پشتیبانی از حجمی که واقعاً می‌خواهید معامله کنید، وجود دارد.
3. به دوره‌های سکوت خبری احترام بگذارید: در زمان انتشار داده‌های مهم (مانند آمار تورم یا تصمیم نرخ بهره فدرال رزرو)، سازندگان بازار به‌طور سیستماتیک دامنه قیمت‌ها را گسترش می‌دهند یا برای چند ثانیه کنار می‌کشند. دست از معامله بکشید تا اختلاف قیمت دوباره به حالت عادی بازگردد.
4. هرگاه می‌توانید از سفارش‌های محدود فقط-پس استفاده کنید: یک سفارش محدود فقط-پس‌از-اجرا تضمین می‌کند که سفارش شما در دفتر سفارش قرار گیرد، شما را به سازنده تبدیل کند، بهترین tier کارمزد را به دست آورد و تضمین کند که هرگز به‌طور تصادفی از یک اسپرد گشاد عبور نکنید.

اندیشه‌های پایانی

سازندگان بازار با تأمین نقدینگی، کاهش اسپردها و کمک به اجرای روان‌تر معاملات، نقش محوری در قابل‌استفاده نگه‌داشتن بازارها ایفا می‌کنند. آن‌ها برای کسب سود و نه از روی خیریه، هر دو سمت یک بازار را قیمت‌گذاری می‌کنند و جبران خدمات‌شان از طریق اسپردها، مشوق‌ها و مدیریت دقیق ریسک صورت می‌گیرد.

برای معامله‌گران، درس مهم این است که نقدینگی هرگز تضمین‌شده نیست. اسپردها می‌توانند بازتر شوند، عمق دفتر سفارش‌ها ممکن است ناپدید شود و بازارهای کم‌عمق همچنان می‌توانند لغزش دردناکی ایجاد کنند، به‌ویژه در دوره‌های نوسانی یا هنگام انتشار اخبار.

بهترین رویکرد این است که بفهمید سازندگان بازار چگونه اجرا را شکل می‌دهند، قبل از معامله اسپردها و عمق دفتر سفارش را بررسی کنید، در صورت لزوم از سفارش‌های محدود استفاده کنید و از فرض اینکه آخرین قیمت اعلام‌شده هزینه واقعی یک معامله را نشان می‌دهد، خودداری کنید.