Większość dyskusji na temat rynku skupia się na tym, co oczywiste: wynikach finansowych, decyzjach dotyczących stóp procentowych i wiadomościach o inflacji. Jednak w tle tego wszystkiego działa powolniejsza i mniej widoczna siła, która kształtuje otoczenie, w którym wyceniane są wszystkie aktywa. Ekonomiści nazywają ją płynnością. A kiedy już zrozumie się, jak ona działa, wiele ruchów na rynku, które wydają się przypadkowe, zaczyna nabierać sensu.
Ten Podaż pieniądza M2 jest to suma wszystkich środków pieniężnych, które ludzie mają przy sobie, oraz wszystkich środków zgromadzonych na rachunkach bieżących, oszczędnościowych oraz w łatwo dostępnych detalicznych funduszach inwestycyjnych. Stanowi ona całkowitą kwotę pieniędzy, którą w danym momencie można wydać, zaoszczędzić lub zainwestować.
Śledzenie wskaźnika M2 i jego światowych odpowiedników stanowi dla inwestorów coś w rodzaju finansowej prognozy pogody. Gdy podaż pieniądza rośnie, rynki zazwyczaj odnotowują wzrosty we wszystkich sektorach. Gdy się kurczy, ceny aktywów spadają. Mechanizm ten nie jest skomplikowany, ale jego konsekwencje są daleko idące.
Czym jest podaż pieniądza M2?
Aby zrozumieć wskaźnik M2, warto wiedzieć, że ekonomiści nie traktują wszystkich środków pieniężnych jako jednej kategorii. Dzielą je na różne grupy, oznaczone literą „M” (od angielskiego słowa „money”), w zależności od tego, jak szybko można do nich uzyskać dostęp i je wydać. Pomyśl o tym jak o spektrum, od pieniędzy, które można wydać natychmiast, po te nieco trudniej dostępne.
Oto jak rozkładają się te kategorie:
- M0 (Podstawa): Papierowe banknoty i monety znajdujące się obecnie w obiegu, czyli gotówka, którą masz teraz w portfelu.
- M1 (wysoce płynne): Wszystko, co znajduje się w M0, plus środki zgromadzone na rachunkach bieżących. Środki te można natychmiast wykorzystać za pomocą karty debetowej lub przelewu bankowego.
- M2 (w ujęciu szerokim): Wszystko, co oferuje M1, a dodatkowo konta oszczędnościowe, fundusze rynku pieniężnego oraz niewielkie certyfikaty depozytowe (CD). Nie można bezpośrednio wypłacić środków z certyfikatu depozytowego za pomocą karty debetowej, ale w razie potrzeby pieniądze te są dostępne w ciągu kilku dni.
Wskaźnik M2 jest wskaźnikiem, na który ekonomiści i banki centralne zwracają największą uwagę, ponieważ odzwierciedla on nie tylko bieżące wydatki gospodarstw domowych, ale także całkowitą pulę środków pieniężnych, które mogą wpłynąć do gospodarki w najbliższej przyszłości.
Zrozumienie globalnej płynności i wskaźnika globalnej płynności
Wskaźnik M2 jest miarodajnym wskaźnikiem, ale pokazuje jedynie podaż pieniądza w jednym kraju. Gospodarka Stanów Zjednoczonych nie funkcjonuje w izolacji, podobnie jak światowe rynki aktywów.
Globalna płynność odnosi się do całkowitej ilości pieniądza i kredytu krążących w danym momencie w całym światowym systemie finansowym. Na jej kształt wpływają nie tylko Rezerwa Federalna, ale także Europejski Bank Centralny, Bank Japonii, Ludowy Bank Chin oraz dziesiątki innych banków centralnych, które jednocześnie podejmują decyzje w zakresie polityki pieniężnej.
Kiedy wiele głównych banków centralnych jednocześnie zwiększa swoje bilanse, tak jak miało to miejsce podczas działań podejmowanych w odpowiedzi na pandemię w 2020 roku, wpływ na globalną płynność finansową ulega znacznemu wzmocnieniu. Analitycy śledzą tę sytuację za pomocą globalnych wskaźników płynności, które agregują dane dotyczące podaży pieniądza w głównych gospodarkach, tworząc jeden wskaźnik pokazujący, ile gotówki krąży w światowym systemie finansowym.
Kiedy wskaźnik rośnie, kredyt jest tani, łatwo jest uzyskać pożyczkę, a inwestorzy instytucjonalni zazwyczaj przenoszą środki do aktywów o wyższym ryzyku i wyższej stopie zwrotu. Kiedy wskaźnik spada, dzieje się odwrotnie: brakuje gotówki, warunki kredytowe się zaostrzają, a aktywa ryzykowne są wyprzedawane. Zrozumienie kierunku zmian globalnej płynności stało się jednym z najbardziej wiarygodnych narzędzi makroekonomicznych pozwalających przewidywać ogólne tendencje rynkowe.
Związek między podażą pieniądza a inflacją
Związek między M2 a inflacją opiera się na prostej zasadzie ekonomicznej: gdy podaż pieniądza rośnie szybciej niż rzeczywista produkcja dóbr i usług, ceny rosną.
Tę zasadę łatwo zrozumieć na prostym przykładzie. Wyobraź sobie, że z dnia na dzień stan konta bankowego każdego z nas podwoił się, ale liczba domów, samochodów i artykułów spożywczych dostępnych w sprzedaży pozostała dokładnie taka sama. Sprzedawcy, mając do czynienia z tą samą podażą, ale znacznie większą pulą pieniędzy, które o nią walczą, po prostu podnieśliby ceny. Towary nie stały się bardziej wartościowe; po prostu pieniądze straciły na wartości. To osłabienie siły nabywczej to właśnie inflacja.
Właśnie to mierzy miesiąc po miesiącu wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych (CPI) i właśnie dlatego wykres podaży pieniądza M2 oraz wykres inflacji z pewnym opóźnieniem zmierzają z czasem w tym samym kierunku. Najpierw rośnie podaż pieniądza, a ceny podążają za nią.
Podaż pieniądza M2 w Stanach Zjednoczonych wzrosła z około 15 bilionów dolarów na początku 2020 roku do prawie 22 bilionów dolarów na początku 2022 roku – co oznacza wzrost o prawie 50% w ciągu dwóch lat. Następujący po tym gwałtowny wzrost inflacji, który osiągnął szczyt na poziomie ponad 9% w połowie 2022 r., nie był przypadkiem.
W jaki sposób M2 i globalna płynność wpływają na cenę bitcoina
Związek bitcoina z globalną płynnością jest jednym z najlepiej udokumentowanych zjawisk na rynkach kryptowalut, a logika tego zjawiska wynika z zasadniczej różnicy między walutą fiducjarną a aktywami o stałej podaży. Ponieważ podaż bitcoina jest ograniczona do 21 milionów monet i rośnie według z góry ustalonego, spowalniającego się harmonogramu, zachowuje się on jak gąbka pochłaniająca nadwyżki płynności.
Kiedy banki centralne zalewają system finansowy nowym pieniądzem, kapitał ten poszukuje miejsca na lokatę, a rzadkie aktywa niebędące instrumentami państwowymi, których wartość nie ulega rozmyciu przez emitenta, stają się coraz bardziej atrakcyjne. Gdy płynność finansowa maleje, a gotówka staje się rzadkością, inwestorzy często najpierw sprzedają swoje najbardziej spekulacyjne aktywa, aby pozyskać środki, a kurs bitcoina zazwyczaj spada wraz z ogólną tendencją do unikania ryzyka.
Cykl ten przebiega zawsze w ten sam sposób:
- Global M2 rozszerza swoją działalność → Waluta fiducjarna traci na wartości → Inwestorzy szukają aktywów trwałych → Cena bitcoina rośnie
- Umowy Global M2 → Zaczyna brakować gotówki → Inwestorzy ograniczają ryzyko i sprzedają → Spadek ceny bitcoina
Najbardziej wyraźnym współczesnym przykładem jest hossa z lat 2020–2021. Światowe banki centralne wspólnie wpompowały w system finansowy biliony dolarów, podaż pieniądza M2 rosła w historycznym tempie, a cena bitcoina wzrosła z poziomu poniżej 10 000 dolarów do prawie 69 000 dolarów w ciągu około osiemnastu miesięcy. Kiedy w 2022 r. rozpoczęło się poważne zacieśnianie polityki pieniężnej, Bitcoin stracił większość tych zysków w miarę odpływu płynności z systemu.
To, co wyróżnia bitcoina w obecnym cyklu, to fakt, że jego podaż nie reaguje na żadne z tych czynników. Niezależnie od tego, jak agresywnie banki centralne zwiększają lub zmniejszają globalną podaż pieniądza M2, kolejny blok bitcoina zostanie wygenerowany za około dziesięć minut, a całkowita podaż nigdy nie przekroczy 21 milionów.
