• Home
• Get Started
• What Are Capital Controls

کنترل‌های سرمایه چیست؟

کنترل‌های سرمایه محدودیت‌هایی است که توسط دولت‌ها بر حرکت پول در مرزها اعمال می‌شود و برای تنظیم ثبات ارز، ترازهای تجاری و جریان‌های مالی طراحی شده است. این کنترل‌ها بر افراد، کسب‌وکارها و سرمایه‌گذاران در سراسر جهان تأثیر می‌گذارند - و در سال ۲۰۲۵، زمانی که دولت‌ها به دنبال ابزارهای جدید هستند و بیت‌کوین به عنوان یک جایگزین غیرمتمرکز ارائه می‌شود، اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.

جهان مالی غیرمتمرکز را کاوش کنید و ارزهای دیجیتال خود را به‌صورت امن با اپلیکیشن کیف پول Bitcoin.com با حفاظت شخصی مدیریت کنید.

کنترل‌های سرمایه چیست؟ - تعریف، انواع، مثال‌های دنیای واقعی و رابطه آنها با بیتکوین

کنترل‌های سرمایه محدودیت‌هایی هستند که توسط دولت بر حرکت پول در مرزها اعمال می‌شود و برای تنظیم پایداری ارز، سرمایه‌گذاری و جریان‌های مالی به کار می‌روند.

مرور کلی

کنترل‌های سرمایه اقدامات اعمال شده توسط دولت هستند که جریان پول و سرمایه‌گذاری‌ها به داخل یا خارج از یک کشور را تنظیم می‌کنند. این کنترل‌ها می‌توانند بر افراد، شرکت‌ها و مؤسسات مالی اعمال شوند و برای تأثیرگذاری بر ارزش‌های ارز، محافظت از صنایع داخلی یا تثبیت اقتصاد در زمان بحران استفاده می‌شوند.

در سال‌های اخیر، کنترل‌های سرمایه توجه جدیدی را به خود جلب کرده‌اند - نه تنها در بازارهای نوظهور، بلکه در اقتصادهای پیشرفته‌ای مانند ایالات متحده - به عنوان ابزاری بالقوه برای تغییر توازن تجاری و محافظت از صنایع داخلی. برخی تحلیل‌گران کلان اقتصادی معتقدند که در سال‌های آتی، کنترل‌های سرمایه می‌توانند نقش بزرگی در مالی جهانی ایفا کنند و تأثیرات قابل توجهی برای سرمایه‌گذاران، کسب و کارها و کاربران ارزهای دیجیتال داشته باشند.

برای درک بیشتر در مورد آزادی مالی، راهنماهای ما درباره پول غیرقابل توقف و مقاومت در برابر سانسور را بررسی کنید.

استفاده تاریخی از کنترل‌های سرمایه

کنترل‌های سرمایه یک اختراع مدرن نیستند. آنها در اواسط قرن بیستم رایج بودند، به خصوص تحت سیستم برتون وودز (1944–1971)، زمانی که بیشتر اقتصادهای بزرگ از آنها برای مدیریت نرخ‌های مبادله و حفظ ثبات مالی استفاده می‌کردند.

حتی اقتصادهای پیشرفته‌ای مانند بریتانیا و ایالات متحده در نقاط مختلفی از زمان محدودیت‌هایی بر جریان‌های سرمایه‌ی مرزی اعمال کرده‌اند. بعد از دهه 1970، بسیاری از کشورها این محدودیت‌ها را کاهش داده یا حذف کردند و به سمت آزادی مالی رفتند، اما آنها هنوز در بازارهای نوظهور به طور گسترده‌ای استفاده می‌شوند و می‌توانند در اقتصادهای توسعه‌یافته در زمان بحران‌ها بازگردند - همانطور که در ایسلند (2008) و یونان (2015) دیده شد.

چرا دولت‌ها از کنترل‌های سرمایه استفاده می‌کنند؟

دولت‌ها به دلایل اقتصادی، مالی و سیاسی مختلفی کنترل‌های سرمایه را اجرا می‌کنند:

1. تثبیت نرخ‌های مبادله
با محدود کردن خروج سرمایه، کنترل‌ها فشار نزولی بر ارز در زمان بی‌ثباتی را کاهش می‌دهند. برای مثال، محدود کردن توانایی تبدیل پول محلی به ارزهای خارجی می‌تواند کاهش ارزش را کندتر کند. درباره تورم و چگونگی کاهش قدرت خرید آن بیاموزید.

مثال: در سال 2015، یونان برداشت‌های خودپرداز را به 60 یورو در روز محدود کرد تا خروج یورو را در زمان بحران بدهی خود کندتر کند.

2. جلوگیری از بحران‌های ارزی
کنترل‌های سرمایه می‌توانند از سفته‌بازی علیه یک ارز جلوگیری کنند، ریسک سقوط ناگهانی را کاهش دهند و اعتماد بازار را بازگردانند.

مثال: مالزی در سال 1998 در زمان بحران مالی آسیایی کنترل‌های سختی را اعمال کرد که به تثبیت رینگیت کمک کرد و از وام‌های IMF اجتناب کرد.

3. مدیریت نوسانات اقتصادی
با تنظیم ورود و خروج سرمایه، دولت‌ها سعی می‌کنند تأثیر شوک‌های جهانی بر اقتصاد داخلی خود را کاهش دهند.

مثال: برزیل از مالیات بر ورود سرمایه خارجی برای مدیریت "پول داغ" سفته‌بازی و کاهش نوسانات بازار استفاده کرده است.

4. محافظت از صنایع داخلی
محدودیت‌های سرمایه‌گذاری خارجی می‌توانند از ایجاد حباب‌های سفته‌بازی در بخش‌های املاک و مستغلات، بانکداری یا دیگر بخش‌های استراتژیک جلوگیری کنند.

مثال: چین مالکیت خارجی در صنایع کلیدی مانند بانکداری، انرژی و مخابرات را محدود کرده است تا کنترل داخلی را حفظ کند.

5. حفظ ذخایر ارز خارجی
محدود کردن خروج سرمایه از کشور به حفظ ذخایری کمک می‌کند که برای واردات، پرداخت بدهی و دفاع از ارز لازم است.

مثال: آرژانتین، از سال 2025، به ساکنین اجازه می‌دهد تنها 200 دلار آمریکا در ماه به ارز خارجی خریداری کنند تا از ذخایر کاهش‌یافته محافظت کند.

6. ملاحظات سیاسی
کنترل‌ها می‌توانند اهداف سیاسی را نیز خدمت کنند - برای مثال، محدود کردن دسترسی به بازارهای خارجی یا محدود کردن جریان پول به گروه‌های خاص یا دولت‌های رقیب.

مثال: در زمان تحریم‌ها، کشورهایی مانند روسیه و ایران کنترل‌های سرمایه را سخت‌تر کرده‌اند تا از فرار ارز جلوگیری کنند و نقدینگی داخلی را حفظ کنند.

7. جمع‌آوری مالیات و تنظیمات
کنترل‌های سرمایه نظارت و مالیات بر جریان‌های مرزی را آسان‌تر می‌کنند و به عنوان ابزارهایی برای مبارزه با پولشویی یا فعالیت‌های مالی غیرقانونی توجیه می‌شوند (هرچند اثربخشی آنها مورد بحث است).

مثال: هند گزارش‌دهی و تأیید بسیاری از انتقال‌های بزرگ خارج از کشور را تحت طرح انتقال آزاد خود الزامی کرده است، تا حدی برای پیگیری تطابق مالیاتی.

انواع کنترل‌های سرمایه

کنترل‌های ورود – اقداماتی که ورود پول خارجی به یک کشور را محدود یا مالیات می‌کنند، اغلب برای جلوگیری از افزایش ارزش ارز یا گرمای بیش از حد در بازارهای دارایی.

کنترل‌های خروج – اقداماتی که حرکت سرمایه داخلی به خارج از کشور را محدود یا مالیات می‌کنند تا از ذخایر محافظت کنند یا از فرار سرمایه جلوگیری کنند.

ابزارهای رایج عبارتند از:

• محدودیت‌های تراکنش – سقف‌ها بر خرید ارز خارجی یا برداشت‌های خارجی.
• محدودیت‌های ارز خارجی – الزام به تأیید بانک مرکزی برای تبدیل ارز بالاتر از مقدارهای خاص.
• محدودیت‌های سرمایه‌گذاری – ممنوعیت‌ها یا محدودیت‌ها بر مالکیت خارجی در بخش‌های استراتژیک مانند انرژی، بانکداری یا املاک و مستغلات.
• مالیات‌ها و هزینه‌ها – مالیات‌های سالانه یا مبتنی بر تراکنش بر دارایی‌های خارجی.
• ممنوعیت‌های کامل – ممنوعیت برخی انتقال‌های مرزی یا سرمایه‌گذاری‌ها به طور کامل.

دیگر مکانیسم‌های که دولت‌ها ممکن است استفاده کنند شامل:

• نرخ‌های ارز دوگانه – ایجاد نرخ‌های رسمی و بازاری جداگانه برای کنترل دسترسی به ارز خارجی.
• بازگرداندن اجباری درآمدها – مجبور کردن صادرکنندگان به تبدیل درآمدهای ارزی خارجی به ارز محلی در یک بازه زمانی معین.
• الزامات نگهداری – الزام به نگهداری بخشی از ورود سرمایه خارجی به صورت ذخیره یا در حساب‌های بدون بهره.

ملاحظات قانونی و تطابق

کنترل‌های سرمایه عموماً از طریق سیاست رسمی دولت یا بانک مرکزی اعمال می‌شوند و به آنها نیروی قانونی کامل در داخل کشور می‌دهند. آنها می‌توانند:

• ابزارهای سیاست دائمی – در مقررات پولی و سرمایه‌گذاری یک کشور جاسازی شده باشند.
• اقدامات اضطراری موقت – در زمان بحران‌ها معرفی شوند اما گاهی برای سال‌ها تمدید شوند.
• کنترل‌های هدفمند – تنها بر طبقات دارایی، صنایع یا همتایان خاص اعمال شوند.

اجرای آنها معمولاً از طریق:

• سیستم بانکی – نظارت و مسدود کردن تراکنش‌هایی که محدودیت‌ها را نقض می‌کنند.
• دفاتر مبادله ارز – الزام به تأیید برای تبدیل ارزهای بزرگ.
• آژانس‌های گمرک و مرزی – محدود کردن حرکت مبالغ بزرگ پول نقد فیزیکی.

نقض کنترل‌های سرمایه می‌تواند جریمه‌های سنگینی به همراه داشته باشد، از جمله جریمه‌ها، توقیف دارایی یا اتهامات کیفری. به همین دلیل، هر کسی که از کانال‌های جایگزین مانند ارز دیجیتال برای انتقال پول در مرزها استفاده می‌کند باید از ریسک‌های قانونی محلی آگاه باشد.

مثال‌های واقعی کنترل‌های سرمایه

مثال‌های جاری:

• چین (در حال انجام) – شهروندان با یک سهمیه سالانه سخت معادل 50,000 دلار آمریکا در تبدیل ارز خارجی مواجه هستند تا خروج سرمایه را مدیریت و یوان را تثبیت کنند.
• آرژانتین (2025) – ساکنان به 200 دلار آمریکا در ماه در خرید ارز خارجی محدود هستند تا از ذخایر محافظت کنند.
• نیجریه (در حال انجام) – محدودیت‌ها بر برداشت دلار و پرداخت‌های وارداتی به یک بازار موازی فعال ارز خارجی کمک می‌کند.
• اتیوپی (در حال انجام) – محدودیت‌های سخت بر دسترسی به ارز خارجی برای حفظ ذخایر کمیاب.

مثال‌های تاریخی:

• مالزی (1998) – در زمان بحران مالی آسیایی کنترل‌های گسترده‌ای را اعمال کرد تا رینگیت را تثبیت کند و از وام‌های IMF اجتناب کند.
• ایسلند (2008–2017) – بعد از فروپاشی بانکی خود کنترل‌هایی را معرفی کرد تا کرونا را محافظت کند و خروج سریع را متوقف کند؛ محدودیت‌ها تقریباً یک دهه قبل از اینکه برداشته شوند ادامه داشتند.
• قبرس (2013) – برداشت‌های بانکی (حداکثر 300 یورو در روز) و انتقال‌های خارجی را برای جلوگیری از فرار سرمایه در طول بحران مالی محدود کرد.
• یونان (2015–2019) – برداشت‌های خودپرداز را به 60 یورو در روز محدود کرد و انتقال‌های بین‌المللی را در طول بحران بدهی محدود کرد.
• آرژانتین (2001–2015) – کنترل‌های مختلفی را برای مقابله با بی‌ثباتی و کاهش ارزش حفظ کرد، اما به هزینه کاهش سرمایه‌گذاری خارجی.
• ونزوئلا (2003–2019) – یک سیستم نرخ ارز کنترل‌شده دولتی را اجرا کرد که یکی از بزرگ‌ترین بازارهای سیاه برای دلار آمریکا را به وجود آورد.
• هند (2016) – در زمان لغو اسکناس، محدودیت‌های برداشت نقدی و ارز خارجی به طور موقت اعمال شد تا فعالیت بازار سیاه را کاهش دهد.

نمای جهانی: محیط‌های کنترل سرمایه

در حالی که کنترل‌های سرمایه در گستره و اجرا متفاوت هستند، کشورها به طور کلی در سه دسته گسترده قرار می‌گیرند:

*حتی در اقتصادهای باز، کنترل‌های هدفمند یا موقتی ممکن است در شرایط استثنایی معرفی شوند.

کنترل‌های سرمایه در مقابل تعرفه‌ها: بحث سیاست

به طور سنتی، دولت‌ها به عدم تعادل تجاری از طریق تعرفه‌ها (مالیات بر واردات) پاسخ می‌دهند. اما تعرفه‌ها می‌توانند از نظر سیاسی نامحبوب باشند اگر قیمت مصرف‌کننده را افزایش دهند و زنجیره‌های تأمین را مختل کنند.

برخی اقتصاددانان، از جمله کسانی که توسط آرتور هیز نقل قول شده‌اند، استدلال می‌کنند که کنترل‌های سرمایه می‌توانند به اهداف مشابهی با هدف‌گیری مازاد حساب سرمایه - پول خارجی که به دارایی‌های یک کشور جریان می‌یابد - برسند. برای مثال، یک مالیات سالانه ۲٪ بر دارایی‌های خارجی در سهام، اوراق قرضه و املاک می‌تواند ورودهای بیش از حد را دلسرد کند، وابستگی به سرمایه خارجی را کاهش دهد و سرمایه‌گذاری داخلی را تشویق کند بدون اینکه فوراً قیمت مصرف‌کننده را افزایش دهد.

این رویکرد در زمینه سیاست تجاری ایالات متحده به عنوان جایگزینی برای تعرفه‌های گسترده بر کالاهای وارداتی مورد بحث قرار گرفته است.

از سنگرهای کلان اقتصادی

بحث‌های اخیر در میان تحلیل‌گران کلان اقتصادی جهانی علاقه به کنترل‌های سرمایه به عنوان جایگزینی برای تعرفه‌ها را زنده کرده‌اند.
یک استدلال پرطرفدار، که توسط آرتور هیز و دیگر اقتصاددانان مانند مایکل پتیس و استفن میران مطرح شده است، پیشنهاد می‌کند:

• تعرفه‌ها تمایل دارند قیمت مصرف‌کننده را به سرعت افزایش دهند، که آنها را از نظر سیاسی نامحبوب می‌کند و اغلب ناکارآمد هستند مگر اینکه به طور یکسان بر همه شرکای تجاری اعمال شوند.
• کنترل‌های سرمایه - برای مثال، یک مالیات سالانه ۲٪ بر سهام، اوراق قرضه و املاک خارجی - می‌تواند وابستگی به سرمایه خارجی را کاهش دهد بدون اینکه به سرعت بازارهای مصرف‌کننده را مختل کند.
• این رویکرد می‌تواند در طول زمان ارز داخلی را تضعیف کند، رقابت‌پذیری صادرات را افزایش دهد و تولید داخلی را تشویق کند.
• درآمد از چنین اقداماتی می‌تواند به کاهش مالیات داخلی یا برنامه‌های اجتماعی هدایت شود، که سیاست را برای رأی‌دهندگان مطلوب‌تر می‌کند.

هیز و دیگران همچنین تأکید می‌کنند که اگر کنترل‌های سرمایه رایج‌تر شوند، سرمایه‌گذاران ممکن است به دنبال ذخایر ارزش «بدون کشور» مانند طلا و بیتکوین باشند - دارایی‌هایی که محدود کردن آنها در سراسر مرزها سخت‌تر است.

این دیدگاه از نظرات کلان اقتصادی آرتور هیز در ماه مه 2025 در مورد جریان‌های تجاری، کنترل‌های سرمایه و پایداری ارز اقتباس شده است.

نظریه قورباغه جوشیده

یکی از خطرات معرفی کنترل‌های سرمایه در یک کشور با ارز ذخیره مانند ایالات متحده، شوک بازار است. اگر به طور ناگهانی اجرا شوند، سرمایه‌گذاران خارجی ممکن است دارایی‌های ایالات متحده را بفروشند و ارزش سهام، اوراق قرضه و املاک را کاهش دهند.

برای اجتناب از این اتفاق، سیاست‌گذاران ممکن است کنترل‌ها را به تدریج اعمال کنند - مانند گرم کردن آهسته آب تا قورباغه از آن بیرون نپرد. با گذشت زمان، این اقدامات می‌توانند جریان‌های سرمایه جهانی را بازسازی کنند بدون اینکه یک بحران مالی شدید ایجاد کنند.

تأثیر بر جریان‌های سرمایه جهانی

اگر سرمایه‌گذاران خارجی با مالیات یا محدودیت‌های مداوم بر دارایی‌های ایالات متحده مواجه شوند، ممکن است:

• سرمایه‌گذاری‌ها را به بازارهای داخلی خود بازگردانند.
• دارایی‌ها را در کشورهای دیگر خریداری کنند.
• سرمایه بیشتری را به دارایی‌های بدون کشور مانند طلا یا بیتکوین تخصیص دهند. درباره بیتکوین در مقابل طلا: تحلیل مقایسه‌ای برای سرمایه‌گذار مدرن بیشتر بیاموزید.

حرکت تدریجی دور از بازارهای مالی ایالات متحده می‌تواند در طول زمان دلار را تضعیف کند، صادرات ایالات متحده را رقابتی‌تر کند اما همچنین هزینه واردات را افزایش دهد.

چگونه کنترل‌های سرمایه اجرا می‌شوند

در عمل، کنترل‌های سرمایه به ترکیبی از نظارت مالی و زیرساخت‌های نظارتی متکی هستند:

• نظارت بانکی – بانک‌های مرکزی از بانک‌های تجاری می‌خواهند گزارش و مسدود کردن انتقالات غیرمجاز را ارائه دهند.
• آستانه‌های گزارش‌دهی تراکنش‌ها – پرداخت‌های بزرگ مرزی باید به تنظیم‌کنندگان اعلام شوند.
• مجوز تبدیل ارز – تنها نهادهای تأیید شده می‌توانند معاملات ارز خارجی را بالاتر از مقادیر خاص انجام دهند.
• قوانین واردات/صادرات برای پول نقد – ارز فیزیکی بالاتر از یک حد مشخص باید اعلام و ممکن است ضبط شود.
• نظارت بر ثبت املاک و اوراق بهادار – مالکیت خارجی از طریق سوابق رسمی املاک و بازار پیگیری می‌شود.

این مکانیسم‌ها به دولت‌ها توانایی عملی برای اجرای قوانین بدون بستن کامل بازارهای سرمایه را می‌دهند.

تأثیرات کوتاه‌مدت در مقابل بلندمدت کنترل‌های سرمایه

مزایای کوتاه‌مدت:

• کمک به تثبیت ارز در زمان شوک‌های ناگهانی بازار.
• خرید زمان برای سیاست‌گذاران برای اجرای اصلاحات گسترده‌تر.
• حفظ ذخایر ارز خارجی.
• می‌تواند به طور موقت نوسانات در نرخ‌های مبادله و بازارهای مالی را کاهش دهد.

خطرات بلندمدت:

• ممکن است سرمایه‌گذاری خارجی را کاهش داده و رشد اقتصادی را کند کند.
• می‌تواند سیگنال‌های بازار را تحریف کرده و به ناکارآمدی‌ها و تخصیص نادرست سرمایه منجر شود.
• خطر محافظت از صنایع داخلی از رقابت لازم را دارد.
• ممکن است هزینه‌های تراکنش را برای کسب و کارها و افراد افزایش دهد.
• احتمال فرسایش آزادی اقتصادی، زیرا شهروندان و شرکت‌ها انعطاف‌پذیری در تصمیم‌گیری‌های مالی را از دست می‌دهند.

پیامدهای ناخواسته کنترل‌های سرمایه

آیا بیت‌کوین می‌تواند کنترل‌های سرمایه را دور بزند؟
بیت‌کوین و دیگر ارزهای دیجیتال می‌توانند بدون نیاز به تأیید مرکزی از مرزها عبور کنند و در نتیجه در برابر کنترل‌های سنتی سرمایه مقاوم باشند. با این حال، دولت‌ها ممکن است دسترسی به صرافی‌ها را محدود کنند یا برای افرادی که از ارزهای دیجیتال برای دور زدن قوانین استفاده می‌کنند، مجازات‌های قانونی اعمال کنند.

کدام کشورها در سال 2025 کنترل‌های سرمایه سختگیرانه‌ای دارند؟
چین، آرژانتین، نیجریه و اتیوپی امروز برخی از سختگیرانه‌ترین کنترل‌ها را حفظ کرده‌اند، در حالی که هند، کره جنوبی و آفریقای جنوبی محدودیت‌های متوسطی اعمال می‌کنند. بیشتر اقتصادهای توسعه‌یافته، مانند ایالات متحده و بریتانیا، همچنان باز هستند اما ممکن است در زمان بحران کنترل‌های هدفمندی اعمال کنند.

در مورد کیف پول‌های بیت‌کوین و چگونگی ایجاد یک کیف پول بیاموزید، به علاوه نحوه خرید و فروش بیت‌کوین