• Home
• Get Started
• How Does Governance Work In Ethereum

حکمرانی در اتریوم چگونه عمل می‌کند؟

از اپلیکیشن کیف پول Bitcoin.com چند زنجیره‌ای استفاده کنید، که مورد اعتماد میلیون‌ها نفر است برای ارسال، دریافت، خرید، فروش، معامله و مدیریت ایمن و آسان بیت‌کوین، اتر و محبوب‌ترین ارزهای دیجیتال.

چرا حاکمیت لازم است؟

اتریوم یک پروتکل ایستا نیست. برای رفع اشکالات بحرانی، برای مقیاس‌پذیری و برای پاسخ به شرایط متغیر بازار، تغییرات در پروتکل اتریوم به طور مداوم مورد نیاز است.

حاکمیت اتریوم در عمل

اتریوم یک فرایند رسمی برای پیشنهاد، بحث و ادغام ارتقاء‌ها به پروتکل خود را یکپارچه می‌کند. در قلب این فرایند، پیشنهاد بهبود اتریوم (EIP) قرار دارد. به طور کلی، افراد یا تیم‌ها در جامعه توسعه‌دهندگان اتریوم EIP‌ها را پیش‌نویس می‌کنند و جامعه گسترده‌تر به شدت در مورد مزایای آنها بحث می‌کند. پیشنهادها اصلاح می‌شوند، مجدداً ارسال می‌شوند و بیشتر مورد بحث قرار می‌گیرند تا زمانی که توافق تقریبی در میان فعال‌ترین شرکت‌کنندگان در جامعه به دست آید. هنگامی که توسعه‌دهندگان کد لازم برای به واقعیت درآوردن یک EIP را تکمیل کرده‌اند، آن کد بررسی و به شدت در 'شبکه آزمایشی' اتریوم آزمایش می‌شود. در نهایت، یک ارتقاء به یکی یا چند مشتری اتریوم (همان 'نرم‌افزار' اتریوم) در مخزن عمومی کد ادغام می‌شود، در این مرحله کل جامعه نودها باید به‌صورت داوطلبانه تصمیم بگیرند که ارتقاء جدید را نصب و اجرا کنند. تنها پس از آن می‌توان تغییراتی که یک EIP به ارمغان می‌آورد را بخشی از اتریوم دانست.

دشواری دستیابی به توافق در یک سیستم غیرمتمرکز

به عنوان یک سیستم غیرمتمرکز، فرایند تکامل پروتکل اتریوم به طور ضروری یکی از بررسی، متقاعدسازی و تمایل میان ذینفعان است. به عبارت دیگر، این یک فرایند شبه‌سیاسی است. این در تضاد با سیستم‌های بیشتر متمرکزی مانند شرکت‌های خصوصی است که در آنها ظرفیت بسیار بیشتری برای تصمیم‌گیری یک‌جانبه وجود دارد.

بنابراین، در حالی که هر کسی می‌تواند همانطور که در بالا توضیح داده شد، یک EIP را پیش‌نویس و ارسال کند، چالش واقعی جذب حمایت برای پیشنهاد، جمع‌آوری منابع برای توسعه تغییرات لازم در نرم‌افزار مشتری اتریوم و - مهمتر از همه - متقاعد کردن کل جامعه ذینفعان برای پذیرش آن است.

در اتریوم، ذینفعان شامل ماینرها (که مزارع سرور را برای اعتبارسنجی تراکنش‌ها و ایمن‌سازی شبکه اجرا می‌کنند)، اپراتورهای نود (که ممکن است شامل صرافی‌های ارز دیجیتال، ارائه‌دهندگان کیف پول، اکتشاف‌کنندگان بلاک، برنامه‌های غیرمتمرکز (DApps) و بیشتر)، توسعه‌دهندگان پروتکل اصلی، توسعه‌دهندگان DApp، کاربران DApp‌ها و دارندگان ETH باشند. همه این ذینفعان به تکامل پروتکل علاقه‌مند هستند.

همیشه به عهده جامعه است که تعیین کند پروتکل غیرمتمرکزی مانند اتریوم چیست. این بدان معناست که ارزش‌های جامعه تمایل به هدایت تکامل پروتکل دارند. بنابراین سوال این است که جامعه اتریوم چه ارزش‌هایی را ترویج می‌کند؟

بی‌طرفی قابل اعتماد: اصل راهنمای حاکمیت اتریوم

جامعه ذینفعان در اطراف یک ارز دیجیتال به ناچار در طول زمان فرهنگ خود را توسعه می‌دهند. به عنوان مثال، در بیت‌کوین، فرهنگ بر ارزش‌هایی مانند حاکمیت فردی و بی‌اعتمادی به قدرت متمرکز شده است. این منجر به پذیرش اصولی مانند "کلیدهای شما نیست، بیت‌کوین شما نیست" و "اعتماد نکن، بررسی کن" شده است. جامعه اتریوم قطعاً بسیاری از همان ارزش‌ها را به اشتراک می‌گذارد، اما، از آنجا که اتریوم به دنبال دستیابی به عملکردی متفاوت از بیت‌کوین است (بیشتر در این مورد در زیر)، شاید نباید تعجب‌آور باشد که جامعه اتریوم فرهنگ متفاوتی با ارزش‌های متفاوت دارد.

در مقاله‌ای در سال 2020 با عنوان "بی‌طرفی قابل اعتماد به عنوان اصل راهنما" مخترع و هم‌بنیان‌گذار اتریوم ویتالیک بوترین برخی از افکار خود را در مورد اهمیت درست گرفتن حاکمیت در سیستم‌هایی که نتایج پرهزینه در خطر است (همانطور که برای اتریوم است، جایی که شبکه میلیاردها دلار ارزش را مدیریت می‌کند) بیان کرد.

هنگام بررسی "چگونه می‌توان نهادهای کارآمد، حامی آزادی، عادلانه و فراگیر را ساخت که بر حوزه‌های مختلف زندگی ما تأثیر می‌گذارند و آن‌ها را اداره می‌کنند"، بوترین بر اهمیت 'بی‌طرفی قابل اعتماد' تأکید کرد که آن را به شرح زیر تعریف کرد:

به عبارت دیگر، هدف از تکامل اتریوم در طول زمان، به گفته یکی از چهره‌های کلیدی اتریوم، اطمینان از این است که به نفع هیچ‌یک از ذینفعان در جامعه نباشد. اما آیا هدف بوترین با واقعیت همخوانی دارد؟

بیشتر بخوانید: چه کسی اتریوم را ایجاد کرد؟

پیشرفت‌گرایی در مقابل محافظه‌کاری

اگر فرایند بررسی و متقاعدسازی میان ذینفعان در یک سیستم غیرمتمرکز متلاشی شود و زمانی که توافق تقریبی حاصل نشود، احتمال تقسیم جامعه وجود دارد. در مورد اتریوم، تاکنون تنها یک تقسیم عمده اتفاق افتاده است. زمانی که جامعه نتوانست بر سر بهترین راه برای مقابله با یک حادثه هک در سال 2016 توافق کند، یک شاخه (فورک) ایجاد شد. به طور خاص، اکثریت جامعه تصمیم گرفتند که بازنویسی بلاکچین برای معکوس کردن هک بهترین راه‌کار است، در حالی که یک اقلیت بر رویکرد محافظه‌کارانه پایبند ماندن به قوانین و پیش‌بردن بلاکچین اصلی بدون تغییر متمرکز شدند. سپس، زنجیره اصلی به عنوان اتریوم کلاسیک (ETC) شناخته شد، در حالی که زنجیره فورک شده، که دوباره سهم بسیار بیشتری از حمایت جامعه را حفظ کرد، نام اتریوم (ETH) را حفظ کرد.

آیا تصمیم گرفته شده توسط اکثریت در این مورد می‌تواند در راستای اصل بی‌طرفی قابل اعتماد در نظر گرفته شود؟ پاسخ به طور قطع قابل بحث است. در حالی که منتقدان ممکن است استدلال کنند که بی‌طرفی با استبداد اکثریت به خطر افتاده است، راه دیگر نگاه به آن این است که جامعه بر پیشرفت‌گرایی بر محافظه‌کاری توافق کرده است.

چشم‌انداز اتریوم این است که به عنوان یک پلتفرم برای نسل بعدی اینترنت خود (وب 3) خدمت کند. از این نظر، این به شدت یک کار در حال پیشرفت است. در مرحله فعلی توسعه خود، اتریوم اغلب با تراکم شدید شبکه‌ای مواجه است که به تاخیر در پردازش تراکنش‌ها و هزینه‌های غیرقابل تحمل منجر می‌شود - و این با وجود تسهیل شبکه برای تعداد نسبتا کمی از کاربران که با یک دامنه هنوز محدود از برنامه‌ها تعامل دارند، حداقل در مقایسه با آنچه برای دستیابی به چشم‌انداز اتریوم مورد نیاز است.

با توجه به نیاز به پیشرفت سریع در بهبود اتریوم (نیازی که با توجه به رقابت رو به رشد از پلتفرم‌های قرارداد هوشمند جایگزین بیشتر فشار می‌آورد)، به نظر می‌رسد که فرایند حاکمیت اتریوم باید اجازه دهد که در صورت نیاز تغییرات گسترده‌ای انجام شود.

در مقایسه، با توجه به اینکه بیت‌کوین به دنبال ایفای نقش 'فقط' جایگزینی برای پول منتشر شده توسط دولت، یک ذخیره ارزش مقاوم در برابر سانسور و یک واسطه مبادله همتا به همتا است، شاید بسیار نزدیک‌تر به 'کامل' یا 'بی‌نقص' در حالت فعلی خود باشد. علاوه بر این، می‌توان استدلال کرد که، در مورد بیت‌کوین، تغییر پروتکل خطر تضعیف ارزش آن را دارد، به‌ویژه از آنجا که بیت‌کوین در حالت فعلی خود به نظر می‌رسد که به درجه زیادی در حال خدمت به هدف خود است. بنابراین، در مقابل اتریوم، ممکن است برای بیت‌کوین مفید باشد که جامعه آن بر سیاست (نسبتا) محافظه‌کاری توافق کرده است.

بیشتر بخوانید: حاکمیت در بیت‌کوین چگونه کار می‌کند؟

معضل بلاکچین

معضل بلاکچین به باور گسترده‌ای اشاره دارد که با توجه به غیرمتمرکز بودن، امنیت و مقیاس‌پذیری، شبکه‌های بلاکچین تنها می‌توانند دو ویژگی از سه ویژگی را بهینه‌سازی کنند. به عبارت دیگر، تنها راه برای مقیاس‌دهی به یک بلاکچین، به عنوان مثال، قربانی کردن یا غیرمتمرکز بودن یا امنیت است. منتقدان اتریوم اغلب استدلال می‌کنند که سرعت و مزیت توان بالا نسبت به بیت‌کوین، به عنوان مثال، به هزینه غیرمتمرکز بودن به دست می‌آید.

انتقاد از سطح غیرمتمرکز بودن اتریوم

جنبش غیرمتمرکز بودن، در هسته خود، به کاهش توانایی یک گروه کوچک از شرکت‌کنندگان برای کنترل یک سیستم مربوط می‌شود. در این باره، حضور یک جامعه قوی و متنوع از اپراتورهای نود معمولاً مهم تلقی می‌شود. دلیل این است که، از آنجا که نودها نرم‌افزاری را اجرا می‌کنند که پروتکل را تعریف می‌کند، هر کسی که بخواهد پروتکل را تغییر دهد ابتدا باید نودها را متقاعد کند که نسخه جدید خود را نصب و اجرا کنند. بنابراین، در دنیایی که، به عنوان مثال، تنها کسب‌وکارهای بزرگ یا نهادها توانایی مدیریت یک نود را دارند، پروتکل ممکن است در طول زمان به نفع منافع آن سازمان‌ها تغییر کند نه به نفع افراد متنوع‌تر. این می‌تواند توانایی شبکه را برای دستیابی به بی‌طرفی قابل اعتماد به خطر بیاندازد.

یکی از راه‌های اطمینان از وجود یک جامعه قوی و متنوع از اپراتورهای نود کاهش مانع ورود برای راه‌اندازی و عملیات یک نود است. استدلال در اینجا این است که اگر هیچ موانع فنی عمده یا هزینه‌های بالایی برای اجرای یک نود وجود نداشته باشد، یک مجموعه گسترده از افراد این کار را انجام خواهند داد. پیروان این دیدگاه به شدت معتقد بودند، به عنوان مثال، که افزایش اندازه بلاک بیت‌کوین منجر به تمرکز می‌شود زیرا هزینه و پیچیدگی اجرای یک نود بیت‌کوین را افزایش می‌دهد - چیزی که در طول زمان تعداد و تنوع اپراتورهای نود را کاهش می‌دهد. در واقع اختلاف بر سر این مسئله به تقسیم جامعه بیت‌کوین و ایجاد یک 'فورک' که به عنوان بیت‌کوین کش شناخته شد، منجر شد.

انتقاد رایج از اتریوم این است که جامعه اپراتورهای نود اتریوم کمتر قوی و متنوع از بیت‌کوین است یا خواهد بود به دلیل مانع ورود بالا برای عملیات یک نود اتریوم.

خطر تمرکز نود در اتریوم در نوامبر 2020 برجسته شد زمانی که یک اپراتور نود به نام اینفورا به طور موقت به دلیل یک نقص فنی از کار افتاد. از آنجا که بسیاری از شرکت‌کنندگان در اکوسیستم به داده‌های اینفورا تکیه کرده بودند جای اینکه به‌طور مستقل نودهای خود را اجرا کنند، چندین صرافی بزرگ مجبور شدند به طور موقت برداشت‌های ETH و توکن‌های ERC-20 را متوقف کنند. اگر چنین اختلالی زمانی که یک نود به کار نمی‌افتد ممکن است، استدلال می‌رود، توانایی اتریوم برای حفظ بی‌طرفی قابل اعتماد می‌تواند با، به عنوان مثال، فشار دولت بر یک نود محوری مانند اینفورا به خطر بیفتد.

در رابطه با مانع ورود برای راه‌اندازی یک نود، منتقدان اغلب به اندازه نسبتاً بزرگ بلاکچین اتریوم اشاره می‌کنند. در حالی که بلاکچین بیت‌کوین که دو برابر از اتریوم قدیمی‌تر است در صدها گیگابایت اندازه‌گیری می‌شود، بلاکچین اتریوم در ترابایت اندازه‌گیری می‌شود. این بدان معناست که اجرای یک نود آرشیوی کامل (که نیازمند دانلود و تأیید کل تاریخچه بلاکچین از پیدایش تا حال حاضر است) برای بیت‌کوین از نظر داده‌ای به مراتب کمتر از اتریوم طاقت‌فرسا است، که نتیجه آن این است که افراد کمتری در جامعه اتریوم نودهای آرشیوی کامل اجرا می‌کنند.

بیشتر بخوانید: ETH 2.0 چیست و آیا می‌تواند معضل بلاکچین را حل کند؟